San Fransisco & more

Maandag 23 mei. Daar waren we dan eindelijk in San Fransisco. Dat stond al wel heel lang op m'n lijstje. Toen we eenmaal in de trein zaten hoorden we dat er een ongeluk was gebeurd op ons eindstation dus was het nog maar even afwachten of we er wel zouden komen. Gelukkig was net alles weer weg en konden we uitstappen. Daar stonden we eindelijk... Ja waar zijn we eigenlijk? Na even wat te hebben rondgelopen bij de farmers market gingen we opzoek naar een hop on hop off bus want dat was ons in Vancouver wel erg goed bevallen! Toen we de bus hadden gevonden; het ging zo: K: 'are you waiting for the big red bus? unknown people: yes it's coming every twenty minutes (lees: it is komming everie twentie minuuts) K: okay cool. Where are you from? unknown people: We are from the Netherlands (lees: wie ar vrom the netterlends) K: oke dat ik makkelijk, wij ook.
Ow daar is de bus al, toppie!

Na de botanische tuinen....

.... kwam ineens de golden gate bridge om de hoek kijken. Wow! Apart hoor. Ik snap alleen niet waarom deze brug nou zo speciaal is als er nog vele andere (grotere) bruggen zijn in SF. 

De skyline te zien vanaf de golden gate bridge.

Na dit koude en winderige avontuur zijn we weer op de bus gestapt. Een paar haltes verder stapten we weer uit. We moesten nog 3 blokken lopen en daar was Lombard street (en wie SF kent weet dat de wegen heel steil zijn).

Dit was bovenaan Lombard street met uitzicht op de Alcatraz gevangenis.

Ook dit was weer heel apart om te zien. Zo'n gekke straat.. En er wonen zelfs mensen daar, kan je je dat voorstellen. 

Vanaf Lombard street zijn we naar beneden gelopen naar alle pieren. Allemaal langs het water. Het begint geloof ik bij pier 43 en loopt zo helemaal terug tot aan de Farmers market.

Daar hebben we 'gelunched' (om 4 uur) en toen wilden we de tram (zie eerste foto) weer terugpakken naar farmers market. Maar... die tram liet op zich wachten. Eerst kwamen er 5 achter elkaar en toen wij er stonden kwam er 15 minuten niks meer. En er stonden ondertussen al super veel mensen dus dachten we gaan wel lopen. Dat was een heerlijk eerste dagje. 

Eenmaal 'thuis' zat deze vriend genaamd Murphy al op ons te wachten. Wat was ie blij dat we er weer waren haha. 

Dinsdag waren we precies dezelfde tijd weer in de stad. We besloten de bekende cable trams te nemen terug naar Lombard street zodat we vanaf daar weer de bus konden pakken. We hadden namelijk een 2 daagse tour inclusief night tour. De cable trams zijn zoooo leuk he! Omdat je aan de buitenkant kan staan. Dat zou in Nederland al lang verboden zijn geweest maar hier kan het gewoon. 

Vanaf de bus stop bij Lombard street zijn we richting China town gereden. Een van de grootste China towns op aarde. Wel grappig. En ik had m'n vrienden ook gevonden hoor haha.

Kijk zo steil zijn de straten van SF, je gaat er helemaal 'schuin' van staan.

We hebben gegeten bij 'de stinking rose'. Op het eerste gezicht een beetje een rare naam voor een restaurant maar het heet zo omdat ze daar alle gerechten met knoflook serveren. En ja daar ga je van stinken. Na een paar kauwgompjes en een bak koffie waren we klaar voor de avond tour van de bus. Je kon kiezen: Boven zitten waar het freezing koud is maar met een mooi uitzicht of onder zitten waar het lekker warm is maar waar je niet veel kon zien. Gelukkig waren wij vroeg dus konden we boven achter het windscherm zitten. Dat scheelde wel wat. Wel 2 lagen truien en vesten aan maar we hebben het overleefd. We gingen zelfs nog een andere brug over naar een eiland zodat je uitzicht had op de skyline. Het was al bijna donker dus was het zeker mooi. We hadden ook een hele leuke tourguide die 2 uur lang heeft lopen vertellen (schreeuwend) over de stad. 

We waren pas rond half 12 terug thuis maar wel een heerlijke dag gehad weer. 

Woensdag hebben we een wijn proeverij gedaan maar omdat ik nog geen 21 ben mocht ik daar niet aan mee doen, jammer. Maar daarna wel heel lekker gegeten bij een mexicaans restaurant, yummie! 

Donderdag morgen gingen we weer terug naar Sean en Katie en 's middags hebben papa, Katie en ik geluncht op 'Santana Row'. Een dure winkelstraat dichtbij (of zelfs in) San Jose. Daar nog 2 korte broeken gekocht bij de (niet al te dure) H&M want ja dat had ik echt nodig haha. 

Vrijdag heb ik niet veel gedaan. Een beetje de laatste dingen regelen voor de reis van Remco en ik in Juli. 'S avonds hadden de kinderen een baseball game. Hoe klein ze ook zijn, ze kunnen het wel. Superrrrr schattig en leuk om een keer te zien!

Zaterdag moest er verhuisd worden (ja kristel gaat alweer verhuizen). Ik zal er dit keer geen aparte blog over schrijven dus ik zal het kort houden. Sean en Katie hebben namelijk een huis gekocht 40 minuten van San Jose af, in het binnenland. Ze moesten alleen het oude huis al uit en konden het nieuwe huis nog niet in tot 15 juni. Er moest dus veel verhuisd worden naar de tijdelijke opslagplaats. Ik ging de eerste lading weg brengen met alle mannen, was heel gezellig hoor. Alleen stonden we in de file en waren we in totaal 4 uur onderweg in plaats van 2. Dat beloofde een lange dag te worden. Wij hebben ook een auto weten te regelen voor volgende week (deze week want ik schrijf het later) dus die werd ook nog helemaal volgestopt. En toen konden we weer opweg naar de opslag plaats en later door naar het tijdelijke huis. Het tijdelijke huis is een soort gasthuis van vrienden van Sean en Katie. Echt een super mooie plek en ook nog een groot gasthuis. Papa en ik hebben er maar 1 nachtje in geslapen want wij gingen opweg naar LA! 

Maar dat lees je in de volgende blog. Stay tuned!

Trip 1: Seattle

Op 14 mei vloog ik naar Seattle. Papa zou daar, vanuit Amsterdam, om 11 uur aankomen en ik zou, vanuit San Jose, om 12 uur aankomen. Hij moest toch nog door de douane heen dus dan was het verschil weer weggewerkt. Toen ik S morgens wakker werd zag ik op de mail dat het vliegtuig een half uur vertraagd was. Dus ik zei tegen Sean: als we een kwartier later weg gaan is het goed. Uiteindelijk gingen we maar 10 minuten later weg en dat was maar goed ook want ik had bijna de vlucht gemist. Eenmaal op het vliegveld stond namelijk dat ie niet vertraagd was. Ik had nog 20 minuten tot de boarding tijd en de rij voor de security was suuuuuuuper lang! Ik begon al helemaal te stressen. Na een half uur netjes in de rij gewacht te hebben durfde ik het wel aan om te vragen of ik een stukje mocht skippen, want ja boarding tijd was al 10 minuten geleden en moest ook nog naar de gate lopen. Na 40 minuten eindelijk door de security te zijn gegaan moest ik nog naar de gate. En natuurlijk, die lag helemaal achteraan. Dus daar ging ik, rennend met een koffertje en een handtas naar de gate. Eenmaal daar aangekomen was het 9.55 en 9.58 ging de vlucht. Ik kwam hijgend aan en de vriendelijke vrouw zei, geen paniek, hij is TOCH vertraagd. OMGGG pfff al die moeite voor niks. Na 10 minuten wachten mochten we dan toch boarden en heeft de piloot de straaljager stand aan gehad in het vliegtuig. Een half uur te laat weg en hij had alle vertraging bijgewerkt in de lucht. We kwamen keurig op tijd in Seattle aan. Nou wel weer een leuke eerste ervaring met binnenlandse vluchten. Dat gaat in Australie toch wat makkelijker. Nou ik was dan eindelijk bij de baggage band waar m'n vaders koffer aan zou komen. Ik heb een half uurtje gewacht en toen kreeg ik een belletje van papa. Hij stond al buiten. Oke ik kom eraan... Uhm waar buiten? Ik kon hem niet bereiken want hij ontving mijn smsjes niet en ik kon ook niet bellen. Papa was niet zo slim om me na 20 minuten zoeken nog een keer te bellen. Dus via via (hulp vanuit Nederland) hem toch nog een keer aan de lijn gekregen. Na nog even zoeken zag ik hem dan eindelijk staan en waren we weer herenigd!

Met het ov, wat hier echt goedkoop is, naar het hotel en lekker uitrusten. 

Zondag besloten we te gaan kijken voor een auto, om te huren. Die was snel gevonden. We besloten naar de Boeing fabriek te gaan. Dat was wel echt heel gaaf. We gingen ook een tour doen naar het exacte gebouw waar al die vliegtuigen werden gemaakt. T was qua inhoud het grootste gebouw op aarde, wow. Het was heel streng, je mocht niks mee naar binnen nemen en dus ook geen foto's maken. Buiten natuurlijk wel.

Maandag besloten we naar Vancouver te vertrekken, Canada dus. Na 3 uur rijden waren we bij de grens waar we na een paar korte vragen zo door mochten. Welkom in Canada dus. Nog een uurtje rijden en we waren bij het hotel. 'S avonds nog even snel de stad in geweest omdat we er maar heel kort zouden zijn. Dus wel elke minuut besteden. Lekker gegeten en nog een rondje gelopen langs het water. 

Dinsdag dus echt Vancouver in en besloten we een hop on hop off bus te doen. Zo kan je in een korte tijd wel echt de hoogtepunten zien. We zijn weer uitgestapt bij de haven en een rondje om de haven heen gelopen. Toen zijn we door gereden naar de Lions gate bridge met een mooi uitzicht. En als laatste doorgereden naar het stadion en het Chinese park. 

Dat was Vancouver alweer. Leuke dagen! Woensdag terug naar Seattle. Maria, mijn hostmom uit Australie, heeft daar een aantal jaar gewoond en haar 'ex'-buren hadden ons uitgenodigd even langs te komen. Even de omgeving te laten zien waar Maria jaren heeft doorgebracht. Iets later dan gepland kwamen we aan. En gelijk was het heel gezellig. We zijn naar het bos geweest, naar het strandje, de school. Echt heel speciaal om te zien! 'S avonds zijn we uit eten gegaan naar 'the cliffhouse'. Een restaurant op een klif waar je een mooi uitzicht hebt. We mochten zelfs blijven slapen. 'S nachts alleen ziek geworden helaas, dus heb ik in de ochtend uitgeslapen. 

Dus iets later dan gepland Seattle in. Ik wilde koste wat het kost nog gaan omdat we niet zo heel lang meer hadden. Toch nog wel een goeie dag gehad. We hadden de auto geparkeerd bij pike place market.. Een paar grote overdekte straten met vis, fruit, bloemen, eten en souvenirs. Toen zijn we naar de Columbia tower gegaan. Met opzet niet de bekende space needle omdat die kleiner is. De Columbia tower zou dus een beter uitzicht moeten geven. Het was zeker heel mooi alleen door de wolken helaas Mount Rainier niet kunnen zien. Een rede om terug te komen. Daarna zijn we naar de 2 stadions gegaan: Century link home of the Seattle Seahawks (foortball) en Seattle Sounders (voetbal). En het Safeco field, home of the Seattle Mariners (baseball). Ik heb nog een shirtje gekocht van de seahawks gewoon omdat het kan. Op de terugweg naar de auto liepen we toevallig nog tegen de gum wall aan. Een grote muur waar iedere toerist (behalve henk en kristel want ik zeg het was toevallig) hun kauwgom achterlaat. Helaas hadden we op dat moment geen kauwgom mee maar t was wel grappig om te zien. 

Vrijdag zijn we ook weer naar de stad gegaan en stond de underground tour op de planning. Seattle is namelijk boven op de oude stad gebouwd. Doordat ze altijd zo last hadden van de regen omdat Seattle op een berg ligt en er in een bepaald jaar een grote brand is geweest hebben ze besloten de stad opnieuw op te bouwen maar dan 'een verdieping hoger'. Dus onder de grond ligt nog een deel van de stad van vroeger. Ook hebben we nog een rondje door het (tegenvallende) Chinatown gelopen.

Dat waren onze dagen in Seattle. Zaterdag avond ging onze vlucht pas terug maar ik wilde optijd op het vliegveld zijn vanwege mijn ervaringen in San Jose. Uiteindelijk waren we er rond half 4 en half 8 ging de vlucht terug. We moesten toch het hotel al uit dus konden niet veel doen. Beetje sport gekeken in een cafe en daarna lekker avond gegeten. Zo kom je de tijd wel door. Na 2 uurtjes vliegen stonden we weer op het vliegveld in San Jose en Sean stond ons alweer op te wachten. We kunnen terugkijken op een hele mooie eerste week!